วันที่หก วันสุดท้ายของการเที่ยวแถบโตเกียว.. ความจริงตั้งใจจะมากันเจ็ดวัน แต่เพราะรถเต็ม ทำให้ต้องเลื่อนวันกลับขึ้นมาหนึ่งวัน แต่ก็ลงตัวดี เพราะอยู่ต่อ ก็ไม่รู้จะไปไหนดีแล้ว
โตเกียวเป็นเมืองใหญ่ๆที่ผู้คนอัดแน่น..กันเกินไป ถ้าให้เลือก ขอแค่มาเที่ยวก็พอแล้ว ให้อยู่คงไม่ไหว การเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินอาจจะสะดวกสบายมากก็จริง แต่หากต้องทำเป็นกิจวัตร ผมอาจตายได้ ฮ่าๆๆ ภูมิคุ้มกันต่ำครับ
อันนี้ยังดีที่เราเลือกเดินทางในช่วงที่เค้าไม่ค่อยเดินทางกัน ถ้าไปป๊ะกันตอน Rush Hour นี่ไม่อยากจะคิด น้องพัดบอกว่าบางทีหนูลอยนะคะ โดนเบียดอัดกันลอยจนตีนไม่ถึงพื้นอะ ประมาณนั้น
อ๊ะ เครียดไปไหน ฮ่าๆๆ
วันนี้ทุกคนตื่นสายเช่นเคย แต่สายกว่าปกติ เพราะวันนี้ไม่มีแพลนอะไรเป็นพิเศษนอกจากโอไดบะเพียงแห่งเดียว ที่เราเก็บไว้วันสุดท้าย เพราะอยู่ใกล้กับที่ขึ้นรถบัสกลับบ้าน
ตอนเช้า โอ เพื่อนใหม่อีกคนที่ขึ้นมาจากโกเบมาเที่ยวโตเกียวคนเดียว (และเมื่อวานติดสอยห้อยตามไปเที่ยวกับคณะทัวร์ฮาโกเน่ด้วย เรียกว่ารู้จักกันหนึ่งวันก็แก้ผ้าลงบ่อด้วยกันละ >//<) มาลา วันนี้เค้ามีคิวไปเที่ยวกับเพื่อนต่อ ส่วนเราได้เวลากลับบ้านแล้ว หวังว่าคงมีโอกาสเจอกันอีก 
ก่อนออกจากบ้าน เราทำตามธรรมเนียมของ MTU Home เขียน Guest Book ให้ด้วย แอบเห็นว่ามีเขียนไว้เยอะแยะมากมาย ที่นี่มีคนแวะมาอยู่กันฮึ่มๆมากๆ เจ้าของใจดีจริงๆ (ย้ำอีกครั้ง) ขอบคุณมากจริงๆนะครับ ^^
แล้วก็ได้เวลาจากบ้านโตเกียว กว่าจะเคลื่อนพลได้ก็ค่อนไปบ่ายแก่ๆแล้ว ไปถึงโอไดบะ ฟ้าก็เริ่มมืดละ ฮ่าๆๆ
โอไดบะเป็นเกาะขยะที่สร้างอยู่ในอ่าวโตเกียว เค้าว่าวิวสวยครับ อยากมาที่นี่มาก แต่ครั้งที่แล้วเวลาไม่อำนวยเลยยังไม่เคยมา
ที่นี่มี Venus Fort ที่ตั้งของชิงช้าสวรรค์อันใหญ่ หกคนสามพันเยน เหมาะเจาะกับจำนวนคนที่เหลือกันอยู่ (มากันเจ็ดคนแต่บ๊วยไปอยู่กับเพื่อนต่อ) ก็เลยขึ้นไปนั่งเลยเป็นเวลา 16 นาที (เปรียวบอก ฮ่าๆๆ) น่ากลัววว
ภายในวีนัสฟอร์ทก็จะตกแต่งอย่างที่เห็น สวยดี บังเอิญเป็นช่วงปีใหม่ เลยมีการประดับไฟเพิ่มเติมด้วย ดีๆๆ
ออกจากวีนัสฟอร์ท ย้อนกลับมาฝั่งที่หันหน้าเข้าหากรุงโตเกียว จะเห็นวิวโตเกียวยามค่ำคืน ด้านซ้ายนั่นคือ Rainbow Bridge เปิดไฟสีสายรุ้ง ฮ่าๆๆ ส่วนด้านขวาลิบๆนั่น Tokyo Tower ที่กลับมาเปิดไฟขาวแดงคลาสสิกแล้ว – -”
ได้เวลาสมควรก็กลับจากโอไดบะ มุ่งหน้าสู่ที่ขึ้นรถบัสกลับบ้านกัน
ของฝากจากโตเกียวที่ฮอตฮิตนักหนาคือ โตเกียวบานาน่า ที่มีราคาแพงหูฉี่ ไม่สามารถซื้อมาฝากได้ ฮ่าๆๆ แต่เพราะกิตติศัพท์หนาหู เลยต้องซื้อมาชิมเองซะหน่อย กรั่กๆๆ ชิมแล้ว ..แล้วไง เฉยๆ ไม่ปลื้มเท่าไหร่ หุหุหุ
อันดับสองของของฝากขึ้นชื่อคือ โกมะทามาโงะ หรือไข่ดำ เป็นขนมทรงไข่ไส้งาดำ อร่อยพอตัว ได้กินไปแล้วเลยไม่ซื้อมาชิม ส่วนรูปบนนี้คือ ฮิโยะโกะ ขนมรูปลูกไก่ที่เคยได้กินตอนอยู่เมืองไทย ด้วบความติดใจเลยซื้อมาแบ่งกินกับเพื่อน ฮ่าๆๆๆ กินเองทั้งนั้น ชั่วมากมายย
ไปถึงที่ขึ้นรถแบบตรงเวลา รถขากลับไม่ใช่ JR เป็นของอะไร ..ลืม ฮ่าๆๆ ราคาแพงกว่า JR พันกว่าๆ แลกกับที่นั่งที่สบายกว่า ไม่เบียดกัน มีรองเท้า ที่วางเท้า พักน่อง ผ้าห่ม และอากาศที่ถ่ายเทกว่ารถ JR ถึงจะนอนไม่หลับตลอดทาง ซึ่งเป็นปกติสำหรับการนอนรถทัวร์ แต่ก็ยังดีและสบายกว่า JR เป็นไหนๆ
หกโมงเช้าวันที่ 28 เรากลับมาเห็นเกียวโตทาวเวอร์อีกครั้ง กิจกรรมวันนี้คือ นอนลูกเดียว Z z z …
